huuuh??

Bonusdag

Oorspronkelijke reisdag maar we gaan toch maar een dag later.
Wat een ongekend mooie maar koude dag. Geen wolkje aan de lucht. De stilte drukt op je trommelvlies. Indrukwekkend.
Een mooie laatste dag voor de laatste klusjes; linde voorcour snoeien, zoveel mogelijk onkruid tussen de steentjes verwijderen, de ramen en luiken nog even van zoveel mogelijk voor de winter schuilende spinnen en ander ongedierte ontdoen; we treffen aan de oostkant een luik vol met lieveheersbeestjes in de spleten.

Buiten een boterham in de zon, het is mooi genoeg. De notenboom, dinsdag gesnoeid, ‘bloedt’ nog steeds. Terwijl het midwinter is. Ze houden niet van snoeien maar helaas zijn sommige takken te laag wanneer er volop blad en noten aan hangen. Na vijf dagen nog steeds sapstroom, begin januari, is opvallend.

Om vier uur nog een wandeling via ‘ons’ bos

door een buurdorpje waar het (ook) doodstil is.

De nieuwe boodschappen- en 'to-do'-lijst

We ruimen de boel allemaal achter slot en grendel. Steeds meer deuren afgesloten en gebarricadeerd, tot de voordeur overblijft. Morgen om vier uur de wekker, uiterlijk vijf uur rijden. Op naar eind maart. Het wordt lang stil op de blog.

Nieuwjaarsdag

Rina en Nancy gebeld en we zijn op de hoogte van de verrichtingen van Tara, hun kleine Jack Russell die twee dagen eerder is bevallen van 6 pups. Het lijkt mij leuk, zo’n klein hondje, lekker handzaam, maar Aad wil van niets weten.

Om half een Le Repas bij Jean-Luc en Claude, waar de maman van Claude ook bij is, 89 jaar en still going strong. Claude is om half zes opgestaan (ja, 05.30 uur!) om de repas te bereiden. Nou houd ik van mijn gasten maar om daarvoor zo vroeg op te staan.....

Let op: Aperitive: tequila met groene appels en limoen, erg lekker, met allerlei vishapjes. Daarna voorgerecht 1; een hele gepocheerde zalm met saus van Chablis (vergezeld door een Chablis). Vervolgens: ris de veau met champignons de Paris (kastanjechampignons) (gekweekt  in het dorp hier) en Gruyère op bladerdeeg (witte Touraine).
Luikse jenever als tussengerecht om alles rustig te laten verteren.
Hoofdgerecht: lam (uit een volgend dorp) met haricots blancs en groenten (Bordeaux). Dessert: soesjestaart met banketbakkkersroom en vers fruit (Champagne). Claude verontschuldigt zich voor dit feestmaal (klaagt er iemand?) door te herinneren dat 1 jauari een feestdag is.
De kaas hebben we op verzoek overgeslagen. Koffie na. Om half zeven kunnen we niet meer opstaan en rollen we langzaam de trappen buiten af naar de auto...

Thuis is het koud, we zijn in plaats van 3 stammetjes 6 stammetjes lang weggebleven.

oudejaarsdag

Jos jarig, gebeld (met Yvonne) totdat de electriciteit uitviel en de verbinding acuut werd verbroken.
De kachel boven is eindelijk geplaatst, we zijn er blij mee.

‘s Avonds om half elf naar bed. We hadden geen champagne in huis, de nieuwe houtkachel brandt in de slaapkamer boven, waarom beneden blijven?

Het weer was FAN-TAS-TISCH,

zegt Aad altijd in zijn enthousiasme, als men vraagt hoe het was. En ik sta daar dan half achter met een gezicht met mmwwaaahhh. Hoeveel waarheden kent een verhaal? Half vol of half leeg? Maar vandaag waren we het eens; inderdaad erg lekker. We hebben een wandeling gemaakt langs Les Tridoux en via Puy Labrame weer terug.

Stukje over de weg en verder via het dorp terug.

En halverwege moest echt de jas uit want het was om te stikken met een trui en winterjas. Het ging gewoon niet. Het is buiten ca. 15 graden maar in de luwte in het bos is het nog zachter. We krijgen een SMS van Leonie dat het sneeuwt in NL...

Als we terugkomen zijn de kachelmannen geweest dat ze aan de slag willen morgen. De telefoon deed het vanmorgen inderdaad niet, dus dan rij je zelf langs. De kachel moet vannacht weer uitdoven maar als het zo zacht is deert dat niet.

tweede kachel in huis?

Zonder kachel is het koud, hoe voorspelbaar, we wachten de kachelmannen af.

Beneden is het gelukkig allemaal geen probleem, vlotte installatie van de (wettelijk) benodigde aanpassingen.

De kachelmannen kunnen helaas de nieuwe houtkachel boven niet installeren want de gaine (rvs slang) van 15 cm past niet door de opening op het dak.
Bovendien is dit kacheltje teruggestuurd omdat hij gebroken was, zowel de gietijzeren bodem als de glasplaat. Dat schiet niet op. En Aadje wil geen elektrieke deken!
Wel heeeeel snel de kachel beneden weer opgestookt.

We snoeien druiven, noten, hop, rozen, hortensia panniculata, meten de nieuwe keukenruimte in het oude huis op, brainstormen over een indeling en stoeien over de maten van een kookeiland. Heerlijk.

Jean-Luc en Claude komen ‘s avonds aanwaaien voor een borrel (en drinken water), en passant krijgen we een uitnodiging voor de repas op 1 januari a midi (middaguur). Het is tenslotte een zondag. Altijd leuk!

14 graden om 20 uur. In de buurt van de kachel, witgloeiend, natuurlijk wel warmer.

Koud

de kachel trekt het prima, het is ‘s middags al 8 graden. De meubels en muren zijn het koudst en hebben de meeste tijd nodig om op te warmen.

Aadje hangt gelijk al het vogelvoer in de schuur, bomen en twee huisjes. Ze kennen het alleen niet omdat ze het nog nooit mee heben gemaakt. Franse plattelandsvogels zoeken hun eigen voer.

 
Morgenvroeg komt de kachelmeneer om op de slaapkamer een kacheltje te installeren. Bovendien krijgen we beneden een nieuwe aansluiting op de schoorsteen zodat we de nieuwste regels volgen. Dat betekent ook dat de kachel vanavond uit moet gaan zodat zij morgen veilig kunnen werken. !Help!

Derde kerstdag

27 december, het is vreselijk druk in Frankrijk voorbij Parijs. Iedereen die daar kerst heeft gevierd gaat weer naar huis, en de rest gaat per vandaag met vakantie. Dikke rijen voor de Peage.
Op La Jasse is het binnen twee (2!) graden. Buiten voelt het aangenamer dan binnen. De kachel gaat direct aan, binnen een uur zijn we weer helemaal gesetteld. Alsof we niet weg zijn geweest.
De nacht is vreselijk koud. Ik ben zo moe dat ik om acht uur al in bed kruip. Met kruik en kleren aan.

boodschappenlijstje

even controleren voor volgend vertrek. Hebben we alles ingekocht? Wat gaan we doen komende week?

Vier dagen haag

Na vier dagen druk met een simpele haag zijn dit van die momenten dat ik inderdaad denk: wil ik dit echt zelf?

Maandagmiddag de geul van 55 meter,  

dinsdag zijn we begonnen met de beukjes en gevorderd tot zeker 30 m, woensdag heb ik 's morgens eerst de kersenbomen gehaald en heb daarna de laatste 20 m beuken en de eerste bomen geplant (alleen, Aad was al begonnen met een nieuwe strook beton). 

Daarna, donderdag de geul van Alain weer dicht gooien met goede aarde (geen klei).  

Vrijdag alle beukenboompjes aanstampen, goede aarde en Ecostyle hagenmest erbij. Eindelijk klaar. Pfffffff.

De beuken en kersenbomen planten is 1,5 dag werk (OK, de dag begint niet om acht uur 's morgens), De geul weer dichtgooien is vervolgens een klus van twee dagen want eigenlijk was het best wel veel geul. De hele dag spitten in de klei.

Mijn rug wil niets meer dan liggen met een pijnstiller. Wil ik dit echt zelf?

Mon idiot

Hij ziet er vandaag niet uit maar is onveranderd geweldig. En legt supervloertjes, weer 40 m2 beton erbij.

heerlijk groot en zwart

moeten onze kersen worden. Van die diepdonkerrode kersen die zwart worden genoemd.
Mr Laurent uit Salagnac levert onze kersenbomen. We hebben nog eens gebeld, ik ben nog eens gaan kijken, en hij heeft zelf een selectie gemaakt met onze bovenstaande wens.
Het zijn allemaal halfstammen met in principe heerlijke grote zoete kersen geworden: Bigarreau Napoleon, Bigarreau Burlat, Bigarreau Reverchon, Bigarreau Moreau, Summit, Geant Hedelfingen (je wilt niet weten hoe ze dat hier uitspreken), en een zonder label. Maar: 'the proof of the pudding is in the eating'!

Hij was er niet toen ik ze ging halen. Dus ik heb ze van zijn terrein gepukt en een cheque in de brievenbus gedaan. Heerlijk, dat vertrouwen. Hij kent mijn naam niet, weet geen telefoonnummer, niets!

Stephan

redt ons uit de nood. De zakken aarde (aus Holland) gooien we langs de geul voor straks. Helaas is de wei nat en zijn de wielen glad. We komen niet meer uit de prut, wat we ook proberen. Gelukkig is er altijd een buurman met power dichtbij. Eitje voor hem.

Lekker stevig

voor koude momenten

Ruizendaal

in Waverveen levert ons alle bomen en beukjes voor de haag. Ditmaal hadden we 175 groene en 50 rode beukjes bij ons, 2 victoriapruimen, 1 Triomphe de Vienne (handpeer) en 1 halfstam Clapps' favorite (ook handpeer). De ochtend van vertrek mogen we ons extra vroeg melden, al vanaf half acht, en dan gaan alle bomen, groot en klein, in de bus. Voor onderweg hebben we nog een paar appels meegekregen (heerlijke Rubinette), wat willen we nog meer. Aanrader.

Alain

maakt maandag zonder enig probleem een prachtige geul van 30 cm breed, ca. 50 cm diep en 55 m lang met zijn tractopelle. Hij draait er zijn hand niet voor om en ik moet er niet aan denken dat we dat met de hand hadden moeten doen. Vooral niet, wetend dat er op sommige stukken argille (vette boetseerklei) tot vlak onder het oppervlak ligt.

Het is ook een stukje symboliek omdat de beukenhaag op de grens (op 2 m na) van onze terreinen komt. En dat kun je maar één keer goed doen. Gelukkig staan er bornes, grenspaaltjes.

De klei is echt een probleem. Het is maar de vraag of de kersenbomen en beukjes dit gaan accepteren. Eigenlijk houden ze niet van natte voeten. Aan de andere kant, in tijden van droogte zoals hoogzomer, krijgen ze meer kans omdat de aarde veel meer vocht vasthoudt.

Eters

Af en toe zijn we sociaal. Meestal betekent dat eten bij Jean-Luc en Claude (altijd heerlijke maaltijden), en soms komen ze bij ons. En vandaag is dat samen met Camille en Alain aan onze nieuwe tafel. Snel 's middags de lampjes opgehangen.

Niemandsland

Het terrein wat grenst aan onze keuken-to-be (in het oude huis) met het nieuwe terras, is een stuk niemandsland. Het is niets anders dan een ontzettend saaie grasvlakte, begrensd door grote dichte muren van schuren zonder ramen.

En daar willen we verandering in gaan aanbrengen. Het begin is een haag op de erfgrens met Alain, die daar ook nog ergens loopt. Stephan gaat onze tuin omploegen en dan wordt het een gras/bloemenveldje. Ook willen we er graag een fruithaag, kastanjehouten hek, wijnranken, pergola, boombank, petanque-baan, zwemvijver en terras met uitzicht over het dal naar beneden. Maar voor dat dat allemaal is gerealiseerd zijn we weer vijf jaar verder.
We beginnen bij het begin, zoals dat voor elk project op La Jasse geldt.

Ongedierte

Bij aankomst treffen we verspreid minstens 50-100 dooie vliegen aan in de slaapkamer. ????? Wie het weet mag het zeggen. Misschien ligt er ergens een dode muis maar daar komen we (gelukkig) toch niet achter.
Dinsdag word ik geteisterd door jeuk; bij inspectie zijn er allerlei rode jeukbulten, verspreid over mijn hele lichaam te zien. Wilde theorien ontstaan want hoe kan dat nu weer. Woensdag zijn er nieuwe bulten bij gekomen en tel ik er onder de douche 27 (!). Donderdagochtend heeft Aadje er (eindelijk) ook een paar ontdekt. Mogelijkheden: puce de bois (houtvlooien, uit de oeroude balken in de slaapkamer), een of ander buitenbeestje in de aarde want we hebben de hele dag tig beukjes geplant, of misschien een ordinaire hondenvlo van de buurhond ('Virus', een een-of-andere collie die normaal gesproken de kudde bijeen houdt - hier alleen een kudde vlooien).
Tja, en dan hebben we natuurlijk de grote hoeveelheid spinnen, van fijn tot grof, torren en kevers die keurig naar binnen wandelen als de deur openstaat, punaises (een soort wants die kan steken, vandaar de naam), heel hard rennende miljoenpoten, wespen (normaal en extra-large) en vooral altijd vliegen als de koeien in de buurt staan.
In de hoek van het raam zat een nest met lieveheersbeestjes. Bijzonder hoe je opeens moeite doet om elk beestje te sparen terwijl het gewoon een kever is. Met een andere naam en iets ander uiterlijk waren ze nu allemaal dood. Eigenlijk vind ik al het gekruipsel alleen vervelend als ze hard rennen, de rest boeit niet zo.
Gister betrapte ik een muisje in de composthoop, het hele lijfje schudde van zijn hevige hartslag terwijl we elkaar in de ogen keken. Als het een woelmuis (wortelvreter en gangengraver) is had ik 'm de nek moeten omdraaien. Is het een spitsmuisje, dan vreet ie ongedierte en had ik 'm juist succes moeten wensen.

Heroveren

Na een voorspoedige reis springt er vlak bij het huis van Justus en Helma (Nederlandse kennissen) opeens een hertje voor de auto. Het beestje kijkt verschrikt en rent voor de auto uit voor ons weg. Bijna reerug voor diner. 
We moeten het huis altijd weer een beetje veroveren als we terugkomen; het is nog (veel te) netjes, stoffig en vaak vol spinnen. Alle leidingen gaan weer open, deuren en luiken van hun zware sloten af. 
We maken snel een inspectieronde en verzamelen in no time een emmer noten op de achtercour. In de kakiboom hangt voor het eerst een serieuze oogst!

Gelijk vandaag de kettingzaag van Aadje geslepen, met direct resultaat; de perenboom voor, prachtig maar zo goed als dood, moet er gelijk aan geloven. Ook wordt de houtvoorraad gelijk op maat gemaakt (buches (stammetjes) van 50 cm) voor de houtkachel want die hebben we wel nodig.

Gelijk vandaag gaan de eerste bomen er in die we hebben meegenomen, zie 'Ruizendaal' (maandag 16 nov).