Alain

maakt maandag zonder enig probleem een prachtige geul van 30 cm breed, ca. 50 cm diep en 55 m lang met zijn tractopelle. Hij draait er zijn hand niet voor om en ik moet er niet aan denken dat we dat met de hand hadden moeten doen. Vooral niet, wetend dat er op sommige stukken argille (vette boetseerklei) tot vlak onder het oppervlak ligt.

Het is ook een stukje symboliek omdat de beukenhaag op de grens (op 2 m na) van onze terreinen komt. En dat kun je maar één keer goed doen. Gelukkig staan er bornes, grenspaaltjes.

De klei is echt een probleem. Het is maar de vraag of de kersenbomen en beukjes dit gaan accepteren. Eigenlijk houden ze niet van natte voeten. Aan de andere kant, in tijden van droogte zoals hoogzomer, krijgen ze meer kans omdat de aarde veel meer vocht vasthoudt.