oudejaarsdag

Jos jarig, gebeld (met Yvonne) totdat de electriciteit uitviel en de verbinding acuut werd verbroken.
De kachel boven is eindelijk geplaatst, we zijn er blij mee.

‘s Avonds om half elf naar bed. We hadden geen champagne in huis, de nieuwe houtkachel brandt in de slaapkamer boven, waarom beneden blijven?

Het weer was FAN-TAS-TISCH,

zegt Aad altijd in zijn enthousiasme, als men vraagt hoe het was. En ik sta daar dan half achter met een gezicht met mmwwaaahhh. Hoeveel waarheden kent een verhaal? Half vol of half leeg? Maar vandaag waren we het eens; inderdaad erg lekker. We hebben een wandeling gemaakt langs Les Tridoux en via Puy Labrame weer terug.

Stukje over de weg en verder via het dorp terug.

En halverwege moest echt de jas uit want het was om te stikken met een trui en winterjas. Het ging gewoon niet. Het is buiten ca. 15 graden maar in de luwte in het bos is het nog zachter. We krijgen een SMS van Leonie dat het sneeuwt in NL...

Als we terugkomen zijn de kachelmannen geweest dat ze aan de slag willen morgen. De telefoon deed het vanmorgen inderdaad niet, dus dan rij je zelf langs. De kachel moet vannacht weer uitdoven maar als het zo zacht is deert dat niet.

tweede kachel in huis?

Zonder kachel is het koud, hoe voorspelbaar, we wachten de kachelmannen af.

Beneden is het gelukkig allemaal geen probleem, vlotte installatie van de (wettelijk) benodigde aanpassingen.

De kachelmannen kunnen helaas de nieuwe houtkachel boven niet installeren want de gaine (rvs slang) van 15 cm past niet door de opening op het dak.
Bovendien is dit kacheltje teruggestuurd omdat hij gebroken was, zowel de gietijzeren bodem als de glasplaat. Dat schiet niet op. En Aadje wil geen elektrieke deken!
Wel heeeeel snel de kachel beneden weer opgestookt.

We snoeien druiven, noten, hop, rozen, hortensia panniculata, meten de nieuwe keukenruimte in het oude huis op, brainstormen over een indeling en stoeien over de maten van een kookeiland. Heerlijk.

Jean-Luc en Claude komen ‘s avonds aanwaaien voor een borrel (en drinken water), en passant krijgen we een uitnodiging voor de repas op 1 januari a midi (middaguur). Het is tenslotte een zondag. Altijd leuk!

14 graden om 20 uur. In de buurt van de kachel, witgloeiend, natuurlijk wel warmer.

Koud

de kachel trekt het prima, het is ‘s middags al 8 graden. De meubels en muren zijn het koudst en hebben de meeste tijd nodig om op te warmen.

Aadje hangt gelijk al het vogelvoer in de schuur, bomen en twee huisjes. Ze kennen het alleen niet omdat ze het nog nooit mee heben gemaakt. Franse plattelandsvogels zoeken hun eigen voer.

 
Morgenvroeg komt de kachelmeneer om op de slaapkamer een kacheltje te installeren. Bovendien krijgen we beneden een nieuwe aansluiting op de schoorsteen zodat we de nieuwste regels volgen. Dat betekent ook dat de kachel vanavond uit moet gaan zodat zij morgen veilig kunnen werken. !Help!

Derde kerstdag

27 december, het is vreselijk druk in Frankrijk voorbij Parijs. Iedereen die daar kerst heeft gevierd gaat weer naar huis, en de rest gaat per vandaag met vakantie. Dikke rijen voor de Peage.
Op La Jasse is het binnen twee (2!) graden. Buiten voelt het aangenamer dan binnen. De kachel gaat direct aan, binnen een uur zijn we weer helemaal gesetteld. Alsof we niet weg zijn geweest.
De nacht is vreselijk koud. Ik ben zo moe dat ik om acht uur al in bed kruip. Met kruik en kleren aan.

boodschappenlijstje

even controleren voor volgend vertrek. Hebben we alles ingekocht? Wat gaan we doen komende week?

Vier dagen haag

Na vier dagen druk met een simpele haag zijn dit van die momenten dat ik inderdaad denk: wil ik dit echt zelf?

Maandagmiddag de geul van 55 meter,  

dinsdag zijn we begonnen met de beukjes en gevorderd tot zeker 30 m, woensdag heb ik 's morgens eerst de kersenbomen gehaald en heb daarna de laatste 20 m beuken en de eerste bomen geplant (alleen, Aad was al begonnen met een nieuwe strook beton). 

Daarna, donderdag de geul van Alain weer dicht gooien met goede aarde (geen klei).  

Vrijdag alle beukenboompjes aanstampen, goede aarde en Ecostyle hagenmest erbij. Eindelijk klaar. Pfffffff.

De beuken en kersenbomen planten is 1,5 dag werk (OK, de dag begint niet om acht uur 's morgens), De geul weer dichtgooien is vervolgens een klus van twee dagen want eigenlijk was het best wel veel geul. De hele dag spitten in de klei.

Mijn rug wil niets meer dan liggen met een pijnstiller. Wil ik dit echt zelf?

Mon idiot

Hij ziet er vandaag niet uit maar is onveranderd geweldig. En legt supervloertjes, weer 40 m2 beton erbij.

heerlijk groot en zwart

moeten onze kersen worden. Van die diepdonkerrode kersen die zwart worden genoemd.
Mr Laurent uit Salagnac levert onze kersenbomen. We hebben nog eens gebeld, ik ben nog eens gaan kijken, en hij heeft zelf een selectie gemaakt met onze bovenstaande wens.
Het zijn allemaal halfstammen met in principe heerlijke grote zoete kersen geworden: Bigarreau Napoleon, Bigarreau Burlat, Bigarreau Reverchon, Bigarreau Moreau, Summit, Geant Hedelfingen (je wilt niet weten hoe ze dat hier uitspreken), en een zonder label. Maar: 'the proof of the pudding is in the eating'!

Hij was er niet toen ik ze ging halen. Dus ik heb ze van zijn terrein gepukt en een cheque in de brievenbus gedaan. Heerlijk, dat vertrouwen. Hij kent mijn naam niet, weet geen telefoonnummer, niets!

Stephan

redt ons uit de nood. De zakken aarde (aus Holland) gooien we langs de geul voor straks. Helaas is de wei nat en zijn de wielen glad. We komen niet meer uit de prut, wat we ook proberen. Gelukkig is er altijd een buurman met power dichtbij. Eitje voor hem.

Lekker stevig

voor koude momenten

Ruizendaal

in Waverveen levert ons alle bomen en beukjes voor de haag. Ditmaal hadden we 175 groene en 50 rode beukjes bij ons, 2 victoriapruimen, 1 Triomphe de Vienne (handpeer) en 1 halfstam Clapps' favorite (ook handpeer). De ochtend van vertrek mogen we ons extra vroeg melden, al vanaf half acht, en dan gaan alle bomen, groot en klein, in de bus. Voor onderweg hebben we nog een paar appels meegekregen (heerlijke Rubinette), wat willen we nog meer. Aanrader.

Alain

maakt maandag zonder enig probleem een prachtige geul van 30 cm breed, ca. 50 cm diep en 55 m lang met zijn tractopelle. Hij draait er zijn hand niet voor om en ik moet er niet aan denken dat we dat met de hand hadden moeten doen. Vooral niet, wetend dat er op sommige stukken argille (vette boetseerklei) tot vlak onder het oppervlak ligt.

Het is ook een stukje symboliek omdat de beukenhaag op de grens (op 2 m na) van onze terreinen komt. En dat kun je maar één keer goed doen. Gelukkig staan er bornes, grenspaaltjes.

De klei is echt een probleem. Het is maar de vraag of de kersenbomen en beukjes dit gaan accepteren. Eigenlijk houden ze niet van natte voeten. Aan de andere kant, in tijden van droogte zoals hoogzomer, krijgen ze meer kans omdat de aarde veel meer vocht vasthoudt.

Eters

Af en toe zijn we sociaal. Meestal betekent dat eten bij Jean-Luc en Claude (altijd heerlijke maaltijden), en soms komen ze bij ons. En vandaag is dat samen met Camille en Alain aan onze nieuwe tafel. Snel 's middags de lampjes opgehangen.

Niemandsland

Het terrein wat grenst aan onze keuken-to-be (in het oude huis) met het nieuwe terras, is een stuk niemandsland. Het is niets anders dan een ontzettend saaie grasvlakte, begrensd door grote dichte muren van schuren zonder ramen.

En daar willen we verandering in gaan aanbrengen. Het begin is een haag op de erfgrens met Alain, die daar ook nog ergens loopt. Stephan gaat onze tuin omploegen en dan wordt het een gras/bloemenveldje. Ook willen we er graag een fruithaag, kastanjehouten hek, wijnranken, pergola, boombank, petanque-baan, zwemvijver en terras met uitzicht over het dal naar beneden. Maar voor dat dat allemaal is gerealiseerd zijn we weer vijf jaar verder.
We beginnen bij het begin, zoals dat voor elk project op La Jasse geldt.

Ongedierte

Bij aankomst treffen we verspreid minstens 50-100 dooie vliegen aan in de slaapkamer. ????? Wie het weet mag het zeggen. Misschien ligt er ergens een dode muis maar daar komen we (gelukkig) toch niet achter.
Dinsdag word ik geteisterd door jeuk; bij inspectie zijn er allerlei rode jeukbulten, verspreid over mijn hele lichaam te zien. Wilde theorien ontstaan want hoe kan dat nu weer. Woensdag zijn er nieuwe bulten bij gekomen en tel ik er onder de douche 27 (!). Donderdagochtend heeft Aadje er (eindelijk) ook een paar ontdekt. Mogelijkheden: puce de bois (houtvlooien, uit de oeroude balken in de slaapkamer), een of ander buitenbeestje in de aarde want we hebben de hele dag tig beukjes geplant, of misschien een ordinaire hondenvlo van de buurhond ('Virus', een een-of-andere collie die normaal gesproken de kudde bijeen houdt - hier alleen een kudde vlooien).
Tja, en dan hebben we natuurlijk de grote hoeveelheid spinnen, van fijn tot grof, torren en kevers die keurig naar binnen wandelen als de deur openstaat, punaises (een soort wants die kan steken, vandaar de naam), heel hard rennende miljoenpoten, wespen (normaal en extra-large) en vooral altijd vliegen als de koeien in de buurt staan.
In de hoek van het raam zat een nest met lieveheersbeestjes. Bijzonder hoe je opeens moeite doet om elk beestje te sparen terwijl het gewoon een kever is. Met een andere naam en iets ander uiterlijk waren ze nu allemaal dood. Eigenlijk vind ik al het gekruipsel alleen vervelend als ze hard rennen, de rest boeit niet zo.
Gister betrapte ik een muisje in de composthoop, het hele lijfje schudde van zijn hevige hartslag terwijl we elkaar in de ogen keken. Als het een woelmuis (wortelvreter en gangengraver) is had ik 'm de nek moeten omdraaien. Is het een spitsmuisje, dan vreet ie ongedierte en had ik 'm juist succes moeten wensen.

Heroveren

Na een voorspoedige reis springt er vlak bij het huis van Justus en Helma (Nederlandse kennissen) opeens een hertje voor de auto. Het beestje kijkt verschrikt en rent voor de auto uit voor ons weg. Bijna reerug voor diner. 
We moeten het huis altijd weer een beetje veroveren als we terugkomen; het is nog (veel te) netjes, stoffig en vaak vol spinnen. Alle leidingen gaan weer open, deuren en luiken van hun zware sloten af. 
We maken snel een inspectieronde en verzamelen in no time een emmer noten op de achtercour. In de kakiboom hangt voor het eerst een serieuze oogst!

Gelijk vandaag de kettingzaag van Aadje geslepen, met direct resultaat; de perenboom voor, prachtig maar zo goed als dood, moet er gelijk aan geloven. Ook wordt de houtvoorraad gelijk op maat gemaakt (buches (stammetjes) van 50 cm) voor de houtkachel want die hebben we wel nodig.

Gelijk vandaag gaan de eerste bomen er in die we hebben meegenomen, zie 'Ruizendaal' (maandag 16 nov).

het is 10 oktober

de laatste dag van de vakantie, en we lopen nog steeds in ons T-shirtje met korte mouw buiten in de zon noten te rapen.

De herfst is ondanks de zachte temperatuur begonnen; bladeren vallen,

de wingerd verkleurt van groen naar donkerpaars. De volgende kleur voor het vallen van de bladeren zal felrood zijn maar dan zijn we niet hier.

nog vroeg,

we liggen in bed met de ramen en luiken wagenwijd open. Het is stil, heel stil. Windstil.
Door de open ramen is te horen hoe een regenbui naar ons onderweg is; een zacht aanzwellend geruis. Langzaam neemt het geruis toe als de regen op de linde, de notenboom en op het dak valt. We horen door de open ramen hoe de regen komt, en daarna weer rustig verdwijnt. En dan is het weer heel stil. Muisstil.

de laatste

strook beton van deze vakantie vandaag gemaakt. De regen, die verder zo welkom is, rijdt het drogen in de wielen. Het kan de kwaliteit van het beton negatief beinvloeden.


's Avonds gegeten bij  Jean-Luc en Claude. Prachtige dikke lappen vlees van een kalf van Alain.

composthoop

Wat kan een mens tevreden zijn met het maken van een mooie composthoop. De takkenbossen, mais- en strobossen, die eerder door Yvet en Dennis van de zolder van het oude huis zijn gehaald, door de hakselaar gehaald.
Mooie lagen met compostversneller van Ecostyle afgewisseld met lekker volle kruien met koeiepoep van vorig jaar (van de buren) ertussen, net gedolven nog natte waterplanten uit de mare er op. Komt helemaal goed. Gloeiend van trots laat ik mijn hopen aan Aadje zien maar de schoonheid ontgaat 'm.

tree voor tree

wordt in beton gegoten. Zorgvuldig meet Aadje alle hoogtes af van de railles zodat het terras geen water laat staan bij nattigheid. Het beton draaien en storten is eigenlijk minder werk. Wel zwaarder maar sneller te realiseren.

de eerste trede en het eerste grote vlak.

Tot laat zijn we bezig, het is samen wel wat veel gestort op 1 dag. Bovendien moet het bovenoppervlak worden geëgaliseerd met de taloche (zie foto) omdat we er geen tegels op willen gaan leggen. Na het eten gaan we door bij het licht van onze staande schemerlamp.

De volgende dag wordt gebruikt voor drogen en het voorbereiden van de volgende traptrede. Lekker luie treden van 50 cm.

En dit is het resultaat na de volgende trede. Nog een baan aan de voorkant en dan is het daar netjes. Doen we de volgende keer de rest van het terras wel.

chagrine!

Daags na de zandstraal, -sleepactie. Ik heb pijn in mijn rug, kan niet voor- of achteruit.


's Middags langzaam begin gemaakt met het uitruimen van de mare (poel), de oude drinkplaats van de koeien van de hele omgeving. Het was vroeger openbare weg en werd gevuld met regenwater. Inmiddels is het ons grondgebied, en wordt het bevolkt door kikkers, padden, nudes, hazelwormen, spinnen, libelles, kevertjes (of zijn het dan torren), hagedissen en kleine spinnetjes.

Mooi waterleven maar het slibt helemaal dicht. De waterplanten woekeren, net als de braam en brandnetel in de stenen wanden.
Omdat het nu bijna droog is door de weinige regen kan ik, met laarzen, bijna overal komen...

Een prima gelegenheid om de boel eens flink uit te mesten.

La sableuse

Dat is een apparaat, niet de dame die een sableur bedient. Wat een enorme rotklus. Maar ik heb in mijn hoofd gehaald dat zandstralen sneller gaat dan balk voor balk schrobben, schaven en schuren.

Er is een compressor afgeleverd op de achtercour die staat te ronken en te stinken. Het ding levert de noodzakelijke hoge druk. De sableuse is een blauwe ton die het zand met hoge druk in de rondte slingert via een slang die ik mag bedienen.

Het begint al met 15 zakken 35 kg zand halen, een klus op zich.
Dan hijs je jezelf in waterdichte kleren en laat je een masker c.q. helm over je hoofd zakken met grote flappen rondom. Aan de achterkant zit een luchtslang die met veel gesis SSSSSSSSSSSSHHH frisse lucht in je masker blaast zodat aan mijn claustrofobie enigszins tegemoet wordt gekomen. (Het masker ruikt overigens naar heel veel anderen die het al over hun haardos hebben laten zakken.) Gedurende de dag zie je steeds minder omdat het plastic venster een satijnglas uitstraling krijgt van de weerkaatsende zandkorrels.

De frisse lucht is wel lekker, maar de slang aan de voor- en achterkant met masker (met flappen) maken je een soort diepzeeduiker, een ouderwetse. En het maakt veel herrie SSSSSSSSSSSSHHH de hele dag. Dan heb je dus de zware zandslang/spuit in je handen en met die twee slangen moet je het de hele dag doen. Steigetje af, over en onder de slangen door, zand bijvullen (zwaar), steigetje op, slangen meenemen (die overal achter blijven haken), maskervenster sluiten en dan weer door tot de ton weer leeg is. Dat duurt 5 - 10 minuten.

Volgende dansje.

Het helpt wel, de balken worden goed schoon.

VOOR LA SABLEUSE:

NA LA SABLEUSE:

niemand ziet het verschil...
Zucht.

picknick

Jan(et) en Tony, onze buren van beneden, hebben ons uitgenodigd voor een picknick in St. Leon-sur-Vezere. De plek is idyllisch aan het water, omringd met prachtige oude wilgen, een klein restaurantje en prachtige huizen (en kasteeltje).

zie het bruin-wit gevlekte detail in de linker onderhoek, mijn grote vriendin Tara (Jack Russell)

We zijn aanvankelijk wat sceptisch omdat het zo'n eind rijden is, maar dat verdwijnt als we op de plek van bestemming arriveren. Prachtig. Tony en Jan zijn er al, de heerlijkste salades komen op tafel. Zelf hebben we lekkere hartige taarten en nog meer booze meegenomen. Wat een feest!

...

broer en zus,

het meisje en haar hobby,

we laten de buren achter na een vreselijk leuke middag vol eet-, drink- en gewoon plezier.