Op zaterdag maken we een prachtige wandeling door herfstbos met alle klassieke pracht die daar bij hoort. Dus veel eikeltjes, gekleurd blad, kastanjes en natuurlijk paddestoelen.
Onderweg komen we langs de
La cabane des amoureux. Er ligt een schrift waar je iets kunt schrijven, mocht je die behoefte voelen…
De cabanes staan hier volop in het landschap verspreid, zowel in het bos als soms midden in de weilanden. Het zijn oude herdershutten die kunstig met lokaal aanwezige stenen een droge plek konden creëren. Deze wordt goed onderhouden maar er zijn er veel aan het vervallen. Zonde, want ze zijn soms al twee eeuwen oud.
Nog een klein koetje, wat vooral liever dwars door het water gaat dan er omheen. Waar ze zin in heeft...
Nog meer paddestoelen dan maar.
Dit is een echte cepe (eekhoorntjesbrood), dus die is in de soep gegaan. De eerlijkheid gebiedt mij wel te melden dat ik na de tweede keer van de soep te hebben gegeten een avond en nacht ziek ben geweest. Was het dan toch geen cepe? Of was ik ergens anders ziek van? Aadje had niets.
En bij deze moest ik toch even kijken of er niet toevallig een kabouter onder zat. Hij was zo groot!
Maar dit was wel de grootste! Een heel bijzonder exemplaar:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten