woensdag

Veel regen vandaag waardoor we een goede reden hebben voor lezen op de bank met de hond op schoot. Zooo lekker met dat warme hondenlijfje.

's Middags maken we een wandeling naar een van de buurdorpjes door het bos. Beau mag los en doet het geweldig goed, hij komt wanneer je hem roept. Gelukkig komen we toch maar drie auto's tegen.
Dat het voor die kleine pootjes toch een heel eind is blijkt daarna.

Vanavond komen Tony en Jan, en Linda en Alan eten. hun zoon Alisdair komt ook mee maar die duikt op de bank met een DVD. Het is gezellig met ze.

dinsdag

Soms zit het mee, soms zit het tegen. Vandaag guur, koud, winderig weer. Om binnen te blijven dus.

Stoel stofferen, blog bijwerken, enorme kip (2,5 kg)(met kop er nog aan, bah!) slow food dus op 80 graden al om 14 uur in de oven, boekie lezen, hondje trainen (‘ga plaats’), tukkie doen.

De middag gaat geleidelijk over in avond, de thee in wijn.
Vakantie.

maandag

het voordeel van zo’n nog net niet zindelijk hondje is dat je er vroeg uit moet om hem te bevrijden van de plasjes en poepjes. De zon schijnt al om zeven uur. Tony komt langs met zijn keffertjes en Beau geeft zich met overgave aan de twee, eindelijk weer echte speelkameraadjes, net als vroeger.

Tony heeft slecht nieuws, onze prachtige hangende (sinds de orkaan 1999) noot lijkt te zijn geveld door de honingzwam. Wat ik heb met termieten (angst) heeft hij met honingzwam. Natuurlijk ben ik gelijk op inspectie gegaan en ik ben geen kenner maar hij lijkt  gewoon OK.

Het weer is heerlijk, het is gewoon warm. Aad loopt in zijn korte broek. We zijn aan het schoonmaken (onkruid), waslijnen herstellen en ander voorkomende klusjes en onze jonge held blijft heerlijk om ons heen banjeren. Stokkie bijten, insectjes plagen, naar de roedelleider rennen (Aad), naar de roedelteef (ik) en terug.
Op de thermometer in de auto is het 22 graden!

Aad heeft een begin van de takkenwal gemaakt op de rand van ons nieuwe tuingedeelte aan de westkant. Te weinig paaltjes, dus er staat een soort paardenhindernis. Ook leuk.

zondag

Opvallend weinig lente hier. Valt tegen. Onderweg zagen we toch al bloeiende Japanse Kers maar hier niet. De beukenhagen doen nog helemaal niets, de fruitbomen krijgen voorzichtig hun eerste groene puntjes en de rozen hebben al blaadjes maar het is wel allemaal vrij weinig. Het is ook hier duidelijk veel later door de kou.
De storm die hier heeft gewoed heeft alleen de waslijn geveld door het afbreken van grote zware dode takken van de oude (dode) notenboom.

We zullen de takken moeten afzagen om nog verder leed te voorkomen. Op onze inspectieronde blijft Beau keurig naast ons lopen zonder riem, leuk.
Hondje heeft een zware dag. Door de brandnetels gelopen en daardoor veel last van pijnlijke pootjes, trekkingen, telkens wakker schrikken.

zaterdag

Lange rit naar La Jasse voor het klein hondje, 3 maanden oud. Hij slaapt de hele dag zoet op een kleedje tussen de stoelen, doet zijn behoeftes aan de lijn in de pauzes, begrijpt er allemaal niets van maar schikt zich in zijn lot. Leuk, zo’n hondje.

We treffen het huis in goede conditie, maar ere wie ere toekomt: Jean-Luc heeft de kachel aangestoken en Claude heeft ‘m aangehouden. De luiken zijn open en water en boiler weer aangesloten. Da’s lekker aankomen...
Geen spinnen of ander ongedierte van betekenis.

vrijdag

de reisdag naar Frankrijk is een reisdag van Finsterwolde naar huis geworden; met Beau, onze nieuwe huisgenoot! Eindelijk! Gisteravond laat naar Rina en Nancy gereden om Beau op te halen. Alles gaat goed (niet gekotst).
Thuis wordt het hele huis besnuffeld, plasjes op het kleed in de kamer, op zijn eigen nieuwe matje (!) en een poep in de hoek onder het witte gordijn. Buiten (ca. 6 keer) doet ie niets. Lachen, zo’n hondje.

Beau is in training voor de Dordogne

bij zijn huidige baasjes. Daarom hebben we er alle vertrouwen in dat het een echt frans hondje wordt dat nergens meer van opkijkt.

gezwicht

9 weken nu

Beau heet ie en beau is ie, hieronder nog 6 weken

 

huuuh??

Bonusdag

Oorspronkelijke reisdag maar we gaan toch maar een dag later.
Wat een ongekend mooie maar koude dag. Geen wolkje aan de lucht. De stilte drukt op je trommelvlies. Indrukwekkend.
Een mooie laatste dag voor de laatste klusjes; linde voorcour snoeien, zoveel mogelijk onkruid tussen de steentjes verwijderen, de ramen en luiken nog even van zoveel mogelijk voor de winter schuilende spinnen en ander ongedierte ontdoen; we treffen aan de oostkant een luik vol met lieveheersbeestjes in de spleten.

Buiten een boterham in de zon, het is mooi genoeg. De notenboom, dinsdag gesnoeid, ‘bloedt’ nog steeds. Terwijl het midwinter is. Ze houden niet van snoeien maar helaas zijn sommige takken te laag wanneer er volop blad en noten aan hangen. Na vijf dagen nog steeds sapstroom, begin januari, is opvallend.

Om vier uur nog een wandeling via ‘ons’ bos

door een buurdorpje waar het (ook) doodstil is.

De nieuwe boodschappen- en 'to-do'-lijst

We ruimen de boel allemaal achter slot en grendel. Steeds meer deuren afgesloten en gebarricadeerd, tot de voordeur overblijft. Morgen om vier uur de wekker, uiterlijk vijf uur rijden. Op naar eind maart. Het wordt lang stil op de blog.

Nieuwjaarsdag

Rina en Nancy gebeld en we zijn op de hoogte van de verrichtingen van Tara, hun kleine Jack Russell die twee dagen eerder is bevallen van 6 pups. Het lijkt mij leuk, zo’n klein hondje, lekker handzaam, maar Aad wil van niets weten.

Om half een Le Repas bij Jean-Luc en Claude, waar de maman van Claude ook bij is, 89 jaar en still going strong. Claude is om half zes opgestaan (ja, 05.30 uur!) om de repas te bereiden. Nou houd ik van mijn gasten maar om daarvoor zo vroeg op te staan.....

Let op: Aperitive: tequila met groene appels en limoen, erg lekker, met allerlei vishapjes. Daarna voorgerecht 1; een hele gepocheerde zalm met saus van Chablis (vergezeld door een Chablis). Vervolgens: ris de veau met champignons de Paris (kastanjechampignons) (gekweekt  in het dorp hier) en Gruyère op bladerdeeg (witte Touraine).
Luikse jenever als tussengerecht om alles rustig te laten verteren.
Hoofdgerecht: lam (uit een volgend dorp) met haricots blancs en groenten (Bordeaux). Dessert: soesjestaart met banketbakkkersroom en vers fruit (Champagne). Claude verontschuldigt zich voor dit feestmaal (klaagt er iemand?) door te herinneren dat 1 jauari een feestdag is.
De kaas hebben we op verzoek overgeslagen. Koffie na. Om half zeven kunnen we niet meer opstaan en rollen we langzaam de trappen buiten af naar de auto...

Thuis is het koud, we zijn in plaats van 3 stammetjes 6 stammetjes lang weggebleven.

oudejaarsdag

Jos jarig, gebeld (met Yvonne) totdat de electriciteit uitviel en de verbinding acuut werd verbroken.
De kachel boven is eindelijk geplaatst, we zijn er blij mee.

‘s Avonds om half elf naar bed. We hadden geen champagne in huis, de nieuwe houtkachel brandt in de slaapkamer boven, waarom beneden blijven?

Het weer was FAN-TAS-TISCH,

zegt Aad altijd in zijn enthousiasme, als men vraagt hoe het was. En ik sta daar dan half achter met een gezicht met mmwwaaahhh. Hoeveel waarheden kent een verhaal? Half vol of half leeg? Maar vandaag waren we het eens; inderdaad erg lekker. We hebben een wandeling gemaakt langs Les Tridoux en via Puy Labrame weer terug.

Stukje over de weg en verder via het dorp terug.

En halverwege moest echt de jas uit want het was om te stikken met een trui en winterjas. Het ging gewoon niet. Het is buiten ca. 15 graden maar in de luwte in het bos is het nog zachter. We krijgen een SMS van Leonie dat het sneeuwt in NL...

Als we terugkomen zijn de kachelmannen geweest dat ze aan de slag willen morgen. De telefoon deed het vanmorgen inderdaad niet, dus dan rij je zelf langs. De kachel moet vannacht weer uitdoven maar als het zo zacht is deert dat niet.

tweede kachel in huis?

Zonder kachel is het koud, hoe voorspelbaar, we wachten de kachelmannen af.

Beneden is het gelukkig allemaal geen probleem, vlotte installatie van de (wettelijk) benodigde aanpassingen.

De kachelmannen kunnen helaas de nieuwe houtkachel boven niet installeren want de gaine (rvs slang) van 15 cm past niet door de opening op het dak.
Bovendien is dit kacheltje teruggestuurd omdat hij gebroken was, zowel de gietijzeren bodem als de glasplaat. Dat schiet niet op. En Aadje wil geen elektrieke deken!
Wel heeeeel snel de kachel beneden weer opgestookt.

We snoeien druiven, noten, hop, rozen, hortensia panniculata, meten de nieuwe keukenruimte in het oude huis op, brainstormen over een indeling en stoeien over de maten van een kookeiland. Heerlijk.

Jean-Luc en Claude komen ‘s avonds aanwaaien voor een borrel (en drinken water), en passant krijgen we een uitnodiging voor de repas op 1 januari a midi (middaguur). Het is tenslotte een zondag. Altijd leuk!

14 graden om 20 uur. In de buurt van de kachel, witgloeiend, natuurlijk wel warmer.

Koud

de kachel trekt het prima, het is ‘s middags al 8 graden. De meubels en muren zijn het koudst en hebben de meeste tijd nodig om op te warmen.

Aadje hangt gelijk al het vogelvoer in de schuur, bomen en twee huisjes. Ze kennen het alleen niet omdat ze het nog nooit mee heben gemaakt. Franse plattelandsvogels zoeken hun eigen voer.

 
Morgenvroeg komt de kachelmeneer om op de slaapkamer een kacheltje te installeren. Bovendien krijgen we beneden een nieuwe aansluiting op de schoorsteen zodat we de nieuwste regels volgen. Dat betekent ook dat de kachel vanavond uit moet gaan zodat zij morgen veilig kunnen werken. !Help!

Derde kerstdag

27 december, het is vreselijk druk in Frankrijk voorbij Parijs. Iedereen die daar kerst heeft gevierd gaat weer naar huis, en de rest gaat per vandaag met vakantie. Dikke rijen voor de Peage.
Op La Jasse is het binnen twee (2!) graden. Buiten voelt het aangenamer dan binnen. De kachel gaat direct aan, binnen een uur zijn we weer helemaal gesetteld. Alsof we niet weg zijn geweest.
De nacht is vreselijk koud. Ik ben zo moe dat ik om acht uur al in bed kruip. Met kruik en kleren aan.

boodschappenlijstje

even controleren voor volgend vertrek. Hebben we alles ingekocht? Wat gaan we doen komende week?

Vier dagen haag

Na vier dagen druk met een simpele haag zijn dit van die momenten dat ik inderdaad denk: wil ik dit echt zelf?

Maandagmiddag de geul van 55 meter,  

dinsdag zijn we begonnen met de beukjes en gevorderd tot zeker 30 m, woensdag heb ik 's morgens eerst de kersenbomen gehaald en heb daarna de laatste 20 m beuken en de eerste bomen geplant (alleen, Aad was al begonnen met een nieuwe strook beton). 

Daarna, donderdag de geul van Alain weer dicht gooien met goede aarde (geen klei).  

Vrijdag alle beukenboompjes aanstampen, goede aarde en Ecostyle hagenmest erbij. Eindelijk klaar. Pfffffff.

De beuken en kersenbomen planten is 1,5 dag werk (OK, de dag begint niet om acht uur 's morgens), De geul weer dichtgooien is vervolgens een klus van twee dagen want eigenlijk was het best wel veel geul. De hele dag spitten in de klei.

Mijn rug wil niets meer dan liggen met een pijnstiller. Wil ik dit echt zelf?

Mon idiot

Hij ziet er vandaag niet uit maar is onveranderd geweldig. En legt supervloertjes, weer 40 m2 beton erbij.

heerlijk groot en zwart

moeten onze kersen worden. Van die diepdonkerrode kersen die zwart worden genoemd.
Mr Laurent uit Salagnac levert onze kersenbomen. We hebben nog eens gebeld, ik ben nog eens gaan kijken, en hij heeft zelf een selectie gemaakt met onze bovenstaande wens.
Het zijn allemaal halfstammen met in principe heerlijke grote zoete kersen geworden: Bigarreau Napoleon, Bigarreau Burlat, Bigarreau Reverchon, Bigarreau Moreau, Summit, Geant Hedelfingen (je wilt niet weten hoe ze dat hier uitspreken), en een zonder label. Maar: 'the proof of the pudding is in the eating'!

Hij was er niet toen ik ze ging halen. Dus ik heb ze van zijn terrein gepukt en een cheque in de brievenbus gedaan. Heerlijk, dat vertrouwen. Hij kent mijn naam niet, weet geen telefoonnummer, niets!