Sudoku

Hans en Margot doen ons de eer van een bezoek aan. Er ligt sinds lang een Sudoku boek op hen te wachten, zo'n leuke van NRCnext. 

We hebben geen kind meer aan ze.

Hans en Margot

zijn samen met de verhuiswagen vertrokken van Pillelardit. Hans en Margot zijn afgeslagen  naar La Jasse maar de verhuiswagen rijdt door naar Nederland.

Terwijl Margot nog bezig is met de restanten Franse Administratie...

werpen Aad en Hans zich op de voorbereiding voor de volgende lap beton.

 

reparatie van de muur

Leuk of leuk?

rozentijd

ongeveer alle rozen zitten ver in de knop, 

deels zijn ze al in in de bloei

Golden Showers

de nieuwe van Yf

Westerland, een geweldige ruiker

Sfeerplaatje

Van Jonneke hebben we een hangpetunia gekregen, van Isabelle d'Mattos (en Margriet, Ruel en Raul) een prachtige margriet. Die laten we natuurlijk niet thuis. Bovendien staan de bermen VOL met bloemen dus een boeket is snel geplukt.

Een van mijn franse dromen

was een waslijn in de boomgaard met wapperende schone lakens.

(een andere droom was een tafel onder de boom met een plastic kleedje met bloemetjes)

Hij

is er graag bij.

Heerlijk...

ze wordt

eindelijk een beetje meer verweerd en een beetje minder 'net gekocht'

en zo ziet het er uit

als we net binnen zijn en de bus is uitgeladen. Totale chaos. Maar het weer is toch niet best dus dan maar binnen rommelen.

schuine muur

de dikke muren van 80 cm aan de onderzijde zijn bovenaan 60 cm. Toch is het vreselijk knap om zo huizen te bouwen. De stenen houden onderling verband met leem. De nieuwe (oude) boekenkast laat mooi de schuine muren zien. 

Moderne fransen willen graag rechte wanden dus alles verdwijnt achter gipsplaat. We hebben deze methode ook in het logeergedeelte toegepast maar ondanks het grote wooncomfort gaan we het toch in de rest van het huis toch niet doen. Het doet teveel af aan het oorspronkelijke van het oude huis.

sneeuw!

op 5 mei, wanneer we bij Limoges de weg afgaan. Hoe dichter bij onze bestemming, hoe slechter het weer en opeens zitten we in een sneeuwbui. Het moet niet gekker worden!

zaterdag

Deze week is er toch een stukje lente tevoorschijn gekomen; peren ontluiken

de kersenbloesem begint bijna uit te lopen, de bloei gaan we missen

maar voor de pruimenbomen in de bloesem zijn we wel op tijd. 

vrijdag

Momenten met prachtig weer en af en toe een plotse regenbui. 

Aad begint de put in de wei op te metselen, een kadoklus omdat dat van die creatieve activiteiten zijn. Er ligt een prachtig fundament met grote zware stenen op een oude gemetselde put van 5 m diep. Het lijkt een bron te zijn, in plaats van een citerne. We kiezen voor vierkant. De steenhouwer gaat aan het werk. 

 

Zijn fans lopen om hem heen.

donderdag

weer een mooie dag waardoor we buiten bezig zijn geweest.

Aad is begonnen met de put in de wei bloot te leggen. Morgen meer.

woensdag

Veel regen vandaag waardoor we een goede reden hebben voor lezen op de bank met de hond op schoot. Zooo lekker met dat warme hondenlijfje.

's Middags maken we een wandeling naar een van de buurdorpjes door het bos. Beau mag los en doet het geweldig goed, hij komt wanneer je hem roept. Gelukkig komen we toch maar drie auto's tegen.
Dat het voor die kleine pootjes toch een heel eind is blijkt daarna.

Vanavond komen Tony en Jan, en Linda en Alan eten. hun zoon Alisdair komt ook mee maar die duikt op de bank met een DVD. Het is gezellig met ze.

dinsdag

Soms zit het mee, soms zit het tegen. Vandaag guur, koud, winderig weer. Om binnen te blijven dus.

Stoel stofferen, blog bijwerken, enorme kip (2,5 kg)(met kop er nog aan, bah!) slow food dus op 80 graden al om 14 uur in de oven, boekie lezen, hondje trainen (‘ga plaats’), tukkie doen.

De middag gaat geleidelijk over in avond, de thee in wijn.
Vakantie.

maandag

het voordeel van zo’n nog net niet zindelijk hondje is dat je er vroeg uit moet om hem te bevrijden van de plasjes en poepjes. De zon schijnt al om zeven uur. Tony komt langs met zijn keffertjes en Beau geeft zich met overgave aan de twee, eindelijk weer echte speelkameraadjes, net als vroeger.

Tony heeft slecht nieuws, onze prachtige hangende (sinds de orkaan 1999) noot lijkt te zijn geveld door de honingzwam. Wat ik heb met termieten (angst) heeft hij met honingzwam. Natuurlijk ben ik gelijk op inspectie gegaan en ik ben geen kenner maar hij lijkt  gewoon OK.

Het weer is heerlijk, het is gewoon warm. Aad loopt in zijn korte broek. We zijn aan het schoonmaken (onkruid), waslijnen herstellen en ander voorkomende klusjes en onze jonge held blijft heerlijk om ons heen banjeren. Stokkie bijten, insectjes plagen, naar de roedelleider rennen (Aad), naar de roedelteef (ik) en terug.
Op de thermometer in de auto is het 22 graden!

Aad heeft een begin van de takkenwal gemaakt op de rand van ons nieuwe tuingedeelte aan de westkant. Te weinig paaltjes, dus er staat een soort paardenhindernis. Ook leuk.

zondag

Opvallend weinig lente hier. Valt tegen. Onderweg zagen we toch al bloeiende Japanse Kers maar hier niet. De beukenhagen doen nog helemaal niets, de fruitbomen krijgen voorzichtig hun eerste groene puntjes en de rozen hebben al blaadjes maar het is wel allemaal vrij weinig. Het is ook hier duidelijk veel later door de kou.
De storm die hier heeft gewoed heeft alleen de waslijn geveld door het afbreken van grote zware dode takken van de oude (dode) notenboom.

We zullen de takken moeten afzagen om nog verder leed te voorkomen. Op onze inspectieronde blijft Beau keurig naast ons lopen zonder riem, leuk.
Hondje heeft een zware dag. Door de brandnetels gelopen en daardoor veel last van pijnlijke pootjes, trekkingen, telkens wakker schrikken.

zaterdag

Lange rit naar La Jasse voor het klein hondje, 3 maanden oud. Hij slaapt de hele dag zoet op een kleedje tussen de stoelen, doet zijn behoeftes aan de lijn in de pauzes, begrijpt er allemaal niets van maar schikt zich in zijn lot. Leuk, zo’n hondje.

We treffen het huis in goede conditie, maar ere wie ere toekomt: Jean-Luc heeft de kachel aangestoken en Claude heeft ‘m aangehouden. De luiken zijn open en water en boiler weer aangesloten. Da’s lekker aankomen...
Geen spinnen of ander ongedierte van betekenis.

vrijdag

de reisdag naar Frankrijk is een reisdag van Finsterwolde naar huis geworden; met Beau, onze nieuwe huisgenoot! Eindelijk! Gisteravond laat naar Rina en Nancy gereden om Beau op te halen. Alles gaat goed (niet gekotst).
Thuis wordt het hele huis besnuffeld, plasjes op het kleed in de kamer, op zijn eigen nieuwe matje (!) en een poep in de hoek onder het witte gordijn. Buiten (ca. 6 keer) doet ie niets. Lachen, zo’n hondje.

Beau is in training voor de Dordogne

bij zijn huidige baasjes. Daarom hebben we er alle vertrouwen in dat het een echt frans hondje wordt dat nergens meer van opkijkt.

gezwicht

9 weken nu

Beau heet ie en beau is ie, hieronder nog 6 weken

 

huuuh??

Bonusdag

Oorspronkelijke reisdag maar we gaan toch maar een dag later.
Wat een ongekend mooie maar koude dag. Geen wolkje aan de lucht. De stilte drukt op je trommelvlies. Indrukwekkend.
Een mooie laatste dag voor de laatste klusjes; linde voorcour snoeien, zoveel mogelijk onkruid tussen de steentjes verwijderen, de ramen en luiken nog even van zoveel mogelijk voor de winter schuilende spinnen en ander ongedierte ontdoen; we treffen aan de oostkant een luik vol met lieveheersbeestjes in de spleten.

Buiten een boterham in de zon, het is mooi genoeg. De notenboom, dinsdag gesnoeid, ‘bloedt’ nog steeds. Terwijl het midwinter is. Ze houden niet van snoeien maar helaas zijn sommige takken te laag wanneer er volop blad en noten aan hangen. Na vijf dagen nog steeds sapstroom, begin januari, is opvallend.

Om vier uur nog een wandeling via ‘ons’ bos

door een buurdorpje waar het (ook) doodstil is.

De nieuwe boodschappen- en 'to-do'-lijst

We ruimen de boel allemaal achter slot en grendel. Steeds meer deuren afgesloten en gebarricadeerd, tot de voordeur overblijft. Morgen om vier uur de wekker, uiterlijk vijf uur rijden. Op naar eind maart. Het wordt lang stil op de blog.

Nieuwjaarsdag

Rina en Nancy gebeld en we zijn op de hoogte van de verrichtingen van Tara, hun kleine Jack Russell die twee dagen eerder is bevallen van 6 pups. Het lijkt mij leuk, zo’n klein hondje, lekker handzaam, maar Aad wil van niets weten.

Om half een Le Repas bij Jean-Luc en Claude, waar de maman van Claude ook bij is, 89 jaar en still going strong. Claude is om half zes opgestaan (ja, 05.30 uur!) om de repas te bereiden. Nou houd ik van mijn gasten maar om daarvoor zo vroeg op te staan.....

Let op: Aperitive: tequila met groene appels en limoen, erg lekker, met allerlei vishapjes. Daarna voorgerecht 1; een hele gepocheerde zalm met saus van Chablis (vergezeld door een Chablis). Vervolgens: ris de veau met champignons de Paris (kastanjechampignons) (gekweekt  in het dorp hier) en Gruyère op bladerdeeg (witte Touraine).
Luikse jenever als tussengerecht om alles rustig te laten verteren.
Hoofdgerecht: lam (uit een volgend dorp) met haricots blancs en groenten (Bordeaux). Dessert: soesjestaart met banketbakkkersroom en vers fruit (Champagne). Claude verontschuldigt zich voor dit feestmaal (klaagt er iemand?) door te herinneren dat 1 jauari een feestdag is.
De kaas hebben we op verzoek overgeslagen. Koffie na. Om half zeven kunnen we niet meer opstaan en rollen we langzaam de trappen buiten af naar de auto...

Thuis is het koud, we zijn in plaats van 3 stammetjes 6 stammetjes lang weggebleven.