Ik ben er nog, dus zij vliegen op vrijdagmorgen vroeg in. Lang hoef ik niet te vrezen of ze (uit alle delen van het land!) op tijd op de luchthaven zijn, om zeven uur krijg ik een selfie:
Dit wordt een geweldig weekend!!!
En dat is ook zo. Na een normale rustige reis pik ik ze op in Bergerac. Op weg naar huis maken we een tussenstop op een klein lokaal marktje voor de geitenkaasjes en worst. Het is in een schattig plaatsje aan de rivier
het was een heel fijn maar prijzig worstje…
Aad heeft, terwijl ik de meisjes heb opgehaald in Bergerac, een heerlijke appeltaart gebakken:
Die dag doen we verder niets anders dan lekker lummelen, beetje wandelen, borrelen, in de boomgaard fruit en noten oogsten.
Op zaterdag gaan we naar Perigueux om daar wat rond te banjeren.
nieuwe selfie
Nieuw terrasje
's Avonds gaat Aad rugby kijken met Jean-Luc in Brive-La-Gaillarde (allée Brive!) tegen Bordeaux en wij gaan uit eten in ons restaurantje. Daar trekken we de (bewonderende) aandacht door de klaterende lach van Wilma, waarmee ze ooit zelfs Lenette van Dongen stil kreeg.
Zondag is een wandeldag. In het dorp beneden bij de rivier is onder de platanen een marché aux puces, waar ook JL&C staan met een standje, omdat mama van inmiddels 93 bij hen is ingetrokken. Dus Aad rijdt erheen met de auto en wandelt met de hondjes terug, en wij wandelen er heen en rijden terug. Relaxed!
De wandeling gaat door het bos en naar beneden. Bijna aan het eind wandelen we toch nog de verkeerde kant op, de bewegwijzering liet ons even in de steek maar alles is mooi. We doen er vier uur over en zijn daarna dan ook wel moe. Eventjes bijkomen bij de rivier…
Op maandag doen we niets anders meer dan ontbijten. We stappen weer in de cabrio om naar Bergerac terug te rijden. Helaas moet ik mee. De vakantie zit er voor mij ook op.
Hadden we eigenlijk alweer een nieuwe datum geprikt?








Geen opmerkingen:
Een reactie posten