het is 10 oktober

de laatste dag van de vakantie, en we lopen nog steeds in ons T-shirtje met korte mouw buiten in de zon noten te rapen.

De herfst is ondanks de zachte temperatuur begonnen; bladeren vallen,

de wingerd verkleurt van groen naar donkerpaars. De volgende kleur voor het vallen van de bladeren zal felrood zijn maar dan zijn we niet hier.

nog vroeg,

we liggen in bed met de ramen en luiken wagenwijd open. Het is stil, heel stil. Windstil.
Door de open ramen is te horen hoe een regenbui naar ons onderweg is; een zacht aanzwellend geruis. Langzaam neemt het geruis toe als de regen op de linde, de notenboom en op het dak valt. We horen door de open ramen hoe de regen komt, en daarna weer rustig verdwijnt. En dan is het weer heel stil. Muisstil.

de laatste

strook beton van deze vakantie vandaag gemaakt. De regen, die verder zo welkom is, rijdt het drogen in de wielen. Het kan de kwaliteit van het beton negatief beinvloeden.


's Avonds gegeten bij  Jean-Luc en Claude. Prachtige dikke lappen vlees van een kalf van Alain.

composthoop

Wat kan een mens tevreden zijn met het maken van een mooie composthoop. De takkenbossen, mais- en strobossen, die eerder door Yvet en Dennis van de zolder van het oude huis zijn gehaald, door de hakselaar gehaald.
Mooie lagen met compostversneller van Ecostyle afgewisseld met lekker volle kruien met koeiepoep van vorig jaar (van de buren) ertussen, net gedolven nog natte waterplanten uit de mare er op. Komt helemaal goed. Gloeiend van trots laat ik mijn hopen aan Aadje zien maar de schoonheid ontgaat 'm.

tree voor tree

wordt in beton gegoten. Zorgvuldig meet Aadje alle hoogtes af van de railles zodat het terras geen water laat staan bij nattigheid. Het beton draaien en storten is eigenlijk minder werk. Wel zwaarder maar sneller te realiseren.

de eerste trede en het eerste grote vlak.

Tot laat zijn we bezig, het is samen wel wat veel gestort op 1 dag. Bovendien moet het bovenoppervlak worden geëgaliseerd met de taloche (zie foto) omdat we er geen tegels op willen gaan leggen. Na het eten gaan we door bij het licht van onze staande schemerlamp.

De volgende dag wordt gebruikt voor drogen en het voorbereiden van de volgende traptrede. Lekker luie treden van 50 cm.

En dit is het resultaat na de volgende trede. Nog een baan aan de voorkant en dan is het daar netjes. Doen we de volgende keer de rest van het terras wel.

chagrine!

Daags na de zandstraal, -sleepactie. Ik heb pijn in mijn rug, kan niet voor- of achteruit.


's Middags langzaam begin gemaakt met het uitruimen van de mare (poel), de oude drinkplaats van de koeien van de hele omgeving. Het was vroeger openbare weg en werd gevuld met regenwater. Inmiddels is het ons grondgebied, en wordt het bevolkt door kikkers, padden, nudes, hazelwormen, spinnen, libelles, kevertjes (of zijn het dan torren), hagedissen en kleine spinnetjes.

Mooi waterleven maar het slibt helemaal dicht. De waterplanten woekeren, net als de braam en brandnetel in de stenen wanden.
Omdat het nu bijna droog is door de weinige regen kan ik, met laarzen, bijna overal komen...

Een prima gelegenheid om de boel eens flink uit te mesten.

La sableuse

Dat is een apparaat, niet de dame die een sableur bedient. Wat een enorme rotklus. Maar ik heb in mijn hoofd gehaald dat zandstralen sneller gaat dan balk voor balk schrobben, schaven en schuren.

Er is een compressor afgeleverd op de achtercour die staat te ronken en te stinken. Het ding levert de noodzakelijke hoge druk. De sableuse is een blauwe ton die het zand met hoge druk in de rondte slingert via een slang die ik mag bedienen.

Het begint al met 15 zakken 35 kg zand halen, een klus op zich.
Dan hijs je jezelf in waterdichte kleren en laat je een masker c.q. helm over je hoofd zakken met grote flappen rondom. Aan de achterkant zit een luchtslang die met veel gesis SSSSSSSSSSSSHHH frisse lucht in je masker blaast zodat aan mijn claustrofobie enigszins tegemoet wordt gekomen. (Het masker ruikt overigens naar heel veel anderen die het al over hun haardos hebben laten zakken.) Gedurende de dag zie je steeds minder omdat het plastic venster een satijnglas uitstraling krijgt van de weerkaatsende zandkorrels.

De frisse lucht is wel lekker, maar de slang aan de voor- en achterkant met masker (met flappen) maken je een soort diepzeeduiker, een ouderwetse. En het maakt veel herrie SSSSSSSSSSSSHHH de hele dag. Dan heb je dus de zware zandslang/spuit in je handen en met die twee slangen moet je het de hele dag doen. Steigetje af, over en onder de slangen door, zand bijvullen (zwaar), steigetje op, slangen meenemen (die overal achter blijven haken), maskervenster sluiten en dan weer door tot de ton weer leeg is. Dat duurt 5 - 10 minuten.

Volgende dansje.

Het helpt wel, de balken worden goed schoon.

VOOR LA SABLEUSE:

NA LA SABLEUSE:

niemand ziet het verschil...
Zucht.

picknick

Jan(et) en Tony, onze buren van beneden, hebben ons uitgenodigd voor een picknick in St. Leon-sur-Vezere. De plek is idyllisch aan het water, omringd met prachtige oude wilgen, een klein restaurantje en prachtige huizen (en kasteeltje).

zie het bruin-wit gevlekte detail in de linker onderhoek, mijn grote vriendin Tara (Jack Russell)

We zijn aanvankelijk wat sceptisch omdat het zo'n eind rijden is, maar dat verdwijnt als we op de plek van bestemming arriveren. Prachtig. Tony en Jan zijn er al, de heerlijkste salades komen op tafel. Zelf hebben we lekkere hartige taarten en nog meer booze meegenomen. Wat een feest!

...

broer en zus,

het meisje en haar hobby,

we laten de buren achter na een vreselijk leuke middag vol eet-, drink- en gewoon plezier.

hulp

in de tuin. Gekortwiekte lavendels...

de avonden

zijn samen met de open haard tot laat heerlijk om buiten te lezen. 

de nieuwe betonniere,

mag weer draaien. De discussie van wel of niet beton op het terras is geslecht in het voordeel van het beton. Aadje begint gelijk met het aanleggen van drainage voor de twee treden die nodig zijn tussen de auvent (afdak) en het terras.

Dat betekent graven, hakken, leidingen aanleggen en aansluiten, ligt ie met voldoende pente (afloop)? Het moet bovendien onder de prachtige zandstenen poort door gegraven worden. Hij kan het, mijn held.

lekker borrelen

in het namiddagzonnetje onder de notenboom. Toch een van de essenties van La Jasse...

Rina en Nancy

zijn zaterdag veilig aangekomen met een grote krat vol frambozen voor in de tuin. Voor- en najaarsframbozen ('Tulameen' en 'Autumn Bliss'). Ze krijgen eerst een tijdelijke plek in de tuin want hun defintieve plekje komt bij het nieuwe terras. Er hangen er nog een paar in, wat een bof.

Heerlijk

om er weer te zijn. Het is hier duidelijk nog zomer terwijl de geluiden uit NL iets minder mooi zijn.

De druiven op de achtercour zijn rijp, we persen twee emmers vol uit om lekker druivensap te maken. Het werkt trouwens wel laxerend.

betondraaiers

Op woensdag wordt er ondanks andere plannen (zwemmen etc., - LEUKE dingen) ook nog een reep beton in de meditatieschuur gelegd. En HEET dat het die dag was, in de dertig graden. Maar het is een mooie vloer geworden...

te klein ...

... voor de betonmolen en te klein om met zijn grote zussen te spelen. Maar in GROTE bewondering voor zijn knappe papa die zomaar een nieuwe vloer maakt.

"Weet je wat mijn papa kan?"

"Nou, vertel eens?"

"Mijn papa, mijn papa (volgezogen longen, van de ene been op de andere), die is zo sterk, die kan een olifant optillen!!!!!!" En hij wijst aan hoe groot die olifant is.

 (Is dat voor of na de metamorfose van de mug?)

 

Hij ziet me richten met de telelens, wil eigenlijk niet kijken, maar kan het tegelijk niet laten.

Eigenlijk moet ik nu een foto weggooien maar ik kan niet kiezen. 

weer Fantastisch weer!

Er wordt gekanoed, gezwommen in de rivier, en vooral lekker genikst.

ontbijtje

in de zon, het moie weer is terug

erisereenjarighoerahoera

en vandaag komt het met bakken uit de lucht. We kunnen alleen naar buiten met regenjassen aan. Dat doen we uiteindelijk ook voor een lekkere wandeling om vervolgens door- en doornat weer thuis te komen. Toch was het lekker.

Lang leve de Nintendo DS...

...en de jigsaw puzzle...

... en de jarige job met een Sudoku...

nog iets

minder mooi weer