... al op tijd vertrokken om in Frankrijk te werken. Hij mag 3 1/2 week blijven! Met twee hondjes. Het eerste weekend ben ik overgevlogen om hem van het werk te houden, dat lukt maar matig.
De maandag er na gaat hij met Jean-Luc aan de slag om de veranda lekkage-vrij te maken. De dakconstructie en muren van het schuurtje worden aangepast om het te laten aansluiten op de veranda. Een megaklus.
Maar het resultaat is er naar! Op de dag voor vertrek (24 augustus) krijgen we een echte regenbui maar er is geen druppel lekkage. Super!
Hij pakt gelijk door naar de binnenzijde. Twintig kruiwagens konijnekeutels worden eruit gekruid, beton gestort op vast twee stukken zodat er straks een echt bruikbaar schuurtje komt.
De veranda vanuit het schuurtje:
En omdat ie dan toch bezig is, ook gelijk maar de twee stapjes uit 'Raoul' en uit de woonkamer verbreden. Het ene moment liggen er een paar op maat geslepen stenen, twee dagen later ziet het stoepje eruit alsof het er altijd heeft gelegen.
En als je je afvraagt waarom dat hondje zo smerig is, dan is dit de reden:
lekker rollen in een verse koeienvlaai. Met dit als resultaat:
Maar als ze daar nu gelukkig mee is... Bovendien, wat doe ik er tegen? Anders zijn er nog wel wandelingen waar ze niet schoner van worden maar het hoort bij het buitenleven.
En wat deed ik in de tussentijd? Lezen (Duizend schitterende zonnen - prachtig! Khaled Hosseini), een beetje met de bal gooien,
wandelen, eten koken
en op de veranda zitten
In de tweede week van Jean-Luc zijn de heren begonnen met het plaatsen van wanden voor de natte ruimte boven in de meditatieschuur.
Het team:
het werk:
tot de week weer om is. De laatste avond eten we restjes uit de koelkast, een lekkere salade.
In oktober weer verder...
