Op twee navolgende dagen zijn de oude noot in de boomgaard (die heel erg dood was), en de mooie schuine noot aan het eind van het pad (nog maar 1 jaar dood) omgevallen. De laatste dwars over de weg naar Tony en Jan, beneden in de vallei.
Opeens is er een groot gat in de boomgaard en het uitzicht ontstaan.
De oorzaak is de honingzwam, en als je hem goed bekijkt lijkt ie inderdaad op honing.
Mooi maar verschrikkelijk. We wachten af wat er met de rest van de boomgaard gebeurt. Niet alle bomen zijn er gevoelig voor.
Het levert wel heel veel hout op, wat we apart opslaan om niet teveel besmetting van de rest van het terrein te willen. Maar voordat het zo keurig op een stapeltje ligt... (Aadje nog in de ren-kledij).
Overigens was de schuine noot omgevallen op de dag voordat Tony en Jan 's morgens heel vroeg naar de luchthaven moesten om de Kerstdagen bij de familie in Engeland door te brengen. De buurman (met tractor) moest dus acuut in actie komen om de weg weer vrij te maken.